جبهه ی سردی که از نیمه ی دوم دی ماه 1386 بسیاری از کشورها از جمله افغانستان را در برف و سرما فرو برد، مردم این کشور جنگ زده را با مشکلات و نارسایی های زیادی مواجه ساخت، دمای هوا به طور بی سابقه ای کاهش یافت و از مرز20 درجه زیر صفر گذشت، بارش متوالی برف در استان هرات و استانهای همجوار باعث قطع راه های ارتباطی گردید و مردم را با کمبود مواد ضروری و اساسی دچار ساخت، بیش از دویست نفر را به کام مرگ فرو برد و خسارات سنگین و گسترده ای را به اقتصاد ناچیز این مردم بی نوا وارد کرد، در این سرمای طاقت فرسا که با ریزش متواتر برف سنگین همراه بود مقامات دولتی افغانستان بامعیت برخی از نیروهای خارجی و با کمک شایان انسان های خیّر و با وجدان تلاش کردند تا به انسان های نیازمند و گرفتار آمده در برف کمک نمایند و گرهی را از بار مشکلات مردم مستضعف و بی بضاعت بگشایند، اما حکومتگران مغرور و بی احساس و بی عاطفه ی رژیم ولایت فقیه ایران که دم از مسلمانی و کمک  به مسلمانان جهان می زنند، در این روزهای سخت نه تنها کمک های خویش را از این مردم مستمند دریغ داشتند بلکه بر روند اخراج اجباری کارگران مهاجر افغانی افزودند و بیش از 1500   نفر را  از مرز اسلام قلعه و نیمروز اخراج کردند!؟  

گرچه اخراج اتباع بیگانه حق قانونی هر کشوری است اما انسانیت و خوی اسلامی ایجاب می کند که در چنین وضعیت بحرانی به آسیب دیدگان کمکی صورت گیرد و بار غم و اندوه از چهره های معصوم کودکان دردمند و انسان های محروم برداشته شود و از مشکلات فراگیر آنان کاسته گردد نه اینکه به آن دامن زده شود، عمّال بی باور رژیم سراپا جور ایران به جای اینکه در این سرمای طاقت فرسا به یاری نیازمندان بشتابند بر خلاف ادعاهای پوچ و بی اساس خود به شلاق و اخراج اجباری روی آورده اند و شلاق جور و ستم خود را بر پیکر نحیف مهاجران بی دفاع می نوازند و با قساوت تمام آنان را رد مرز می کنند.

اخراج اجباری مهاجران افغانی در این هوای سرد زمستانی، بیانگر عقده های درونی و بی اخلاقی و بی ایمانی سردمداران رژیم ولایت فقیه ایران است، این جنایتکاران به خاطر ارضای عقده های درونی خویش و تحمیل خواسته های بی پایان خود بر دولت افغانستان، دست به این جنایت زده و می زنند و از این طریق می خواهند دولت و مردم افغانستان را تحت فشار قرار دهند تا به خواسته های نامشروع ولایت سالاران تن در دهند و از مداخلات بی وقفه ی عمال ایران در امور داخلی افغانستان دم بر نیاورند و لب به اعتراض نگشایند.

 به هرحال ، زمستان امسال (1386) باهمه ی مشکلاتی که برای مردم افغانستان به بار آورده است، سپری خواهد گشت و بهار خوبی را به یاری خداوند در پی خواهد داشت و لیکن چهره ی کریه و سیاه حکومتگران بی دیانت رژیم ولایت فقیه ایران و سیاه کاری های آنان برای همیشه در اذهان این مردم ستمدیده باقی خواهد ماند.